ALPER TURGUT'UN SÝNEMA YAZILARI...

Son 20 yýlda sinema üzerine kalem oynatmýþ beþ film eleþtirmeni, yazýlý sinema kültürünü, film eleþtirisini bir ‘týk’ öteye taþýmak için bir arada: Cem Altýnsaray, Tunca Arslan, Burak Göral, Murat Özer ve Burçin S. Yalçýn. Bu beþ isim, sinema tutkunu görsel yönetmen Bilgehan Aras ve sinema yazarlýðýný gönülden uðraþ edinmiþ Kerem Sanatel, Kemal Ekin Aysel gibi meslektaþlarýnýn da katkýsýyla, yeni bir sinema dergisi için kollarý sývadýlar. Hitchcock’un filmleriyle yapmayý vaat ettiði bir þeyi, yazýlarýyla yapmak istiyorlar; seyirciye/okura ‘pasta dilimleri’ sunmak. Çokça Hitchcock’tan ve Hitchcock filmlerinden ilham alarak hazýrladýklarý dergiye, ustanýn sinemanýn özünü, ruhunu belki de en iyi anlatan filmi Arka Pencere ismini uygun buldular. Dijital yayýncýlýk çaðýnda, haftada bir güncellenecek, online bir yayýn Arka Pencere. Ülkemizde gösterime giren her yeni filmin ve DVD piyasasýna çýkan tüm yapýmlarýn eleþtirilerini okuyabileceðiniz iddialý bir kaynak. Köþe ve dosyalarla desteklenmiþ bir film kültürü dergisi. Çaðdaþ tasarýmý ve kullanýcý dostu arayüzü ile içerik kadar biçime de önem veren bir oluþum. Her þeyin geriye gittiði bir ortamda ileriye doðru atýlmýþ bir adým. Sinema seyircisinin/okurunun çoktan hak ettiði böylesi bir hizmete kayýtsýz kalmayacaðý inancý ve dileðiyle...

www.arkapencere.com

ALPER TURGUT

Bir festival daha bitti ve Altýn Portakal ödülleri daðýtýldý. Dilerseniz; önce kazananlara bir göz atalým ardýndan da geçen hafta yazacaðýmýzý ilan ettiðimiz filmlere kýsaca bir deðinelim.

Þahsi fikrim, en iyi erkek oyuncu ödülünün yanlýþ kiþiye gittiði yönünde... Bence kazanan, “Uzak Ýhtimal” filminde yýlýn performansýna imza atan Nadir Sarýbacak olmalýydý. Jüri üyeleri, Sarýbacak’ý daha önce birçok ödül kazandýðý gerekçesiyle es geçmiþlerse büyük bir hata yapmýþlar. Eðer film yarýþan adaylar arasýndaysa kuruntuya ne gerek var, cesurca gerçeðin hakkýný ver. Kusura bakmasýn, Altýn Portakal’ý kapan Öner Erkan’ýn adý benim listemde beþinci sýradaydý (örneðin Bornova Bornova’da birlikte rol aldýklarý Kadir Çermik’in ismi daha üsteydi).


Festivalin en þanslýsý ise en iyi kadýn oyuncu ödülünü kapan Nergis Öztürk’tü. Ýnanýlýr gibi deðil ancak neredeyse rakibi yoktu. Evet, sinemamýz erkek senaristlerin egemenliðinde... Dolayýsýyla kadýn rollerini de onlar yazdýðý için aksi bir sonuç zaten düþünülemezdi. Tüm kadýn yazarlara çaðrýmýzdýr, beyazperde çok uzun zamandýr sizlerin yazacaðý diþi karakterleri bekliyor.

En iyi yardýmcý kadýn oyuncu ödülünü kazanan Damla Sönmez, uzak ara en uygun tercihti. Jüri, bu kez isabet kaydetti. En iyi yardýmcý erkek ödülünü üst üste ikinci kez kucaklayan Volga Sorgu, benim çok sevdiðim bir kardeþim. Öyle yetenekli bir adam ki, benzer bir rolle ve hatta daha da karikatürize edilmiþ bir karakterle bile ipi göðüslemesini biliyor. Onu, farklý rollerde görmek en büyük temennimiz. Onur Ünlü’nün senaryo ödülü belki tartýþýlabilir ama Reha Erdem’in aldýðý yönetmenlik ödülü, anasýnýn ak sütü gibi helaldir. En iyi film ödülünü bölüþen Kosmos ve Bornova Bornova... Bence Kosmos, birkaç gömlek fazla gelir diðerine...    

Hazýr Kosmos’tan bahsetmiþken devam edelim. Reha Erdem’in Antalya’da geçen yýl yarýþtýðý filmi “Hayat Var”ý (tam tekmil rahatsýz edici) daha çok sevmiþtim. Ancak dini ritüellerden beslenen ve menþei yurtdýþý olan birçok filmden esinlenen Kosmos, hiç þüphesiz bu senenin aðýr topuydu. Filmin baþrollerinde görece bir kimya tutturan Sermet Yeþil ve Türkü Turan var. Görüntü yönetmeni Florent Herry ise, þiirsel çalýþmasýnýn karþýlýðýný festivalden alabildi. Hem hayat veren hem de can alan üstelik de hýrsýz ve kýsmen meczup... Anti-kahraman Kosmos'un tarifi kýsaca bu... Sýnýr kentine yolu düþen Kosmos, önce güzeller güzeli Neptün’ü bulur, ardýndan da yarattýðý mucizeler vasýtasýyla belayý. Sosyal göndermeler, psikolojik çözümlemeler, görüntü, ses ve dahasý... Kosmos’u gönül rahatlýðýyla mutlak izlenilecekler listenizin en baþýna yazýn.

Sizleri bilemem ancak “Min Dit”i (Ben Gördüm) benim için ilgi çekici kýlan þey, yýllardýr tanýdýðým eski meslektaþým Evrim Alataþ’ýn filmin hikâyesini yazmýþ olmasýydý. Faili meçhul cinayetleri, yargýsýz infazlarý, Cumartesi Anneleri’ni takip eden ve haberleþtiren bir gazeteciyseniz, çoðu insanýn abartýlý bulduðu filmin öyküsü, size gayet normal gelir ve asla þaþýrmazsýnýz. Berlin Film Akademisi çýkýþlý Miraz Bezar yönettiði, Fatih Akýn’ýn destek attýðý, çocuk oyuncularýn devleþtiði, JÝTEM üyesini canlandýran Hakan Karsak’ýn ise büyülediði Min Dit, önyargýlardan arýnýldýðý an, deðeri daha da artacak bir seyirlik... Ýnsanlarý rahatsýz eden tek bir kelimeyi çýkartýrsanýz, inanýyorum ki; büyük çoðunluk, bu filme yönelik temel itirazýndan da vazgeçecek. Min Dit’in finalindeki þiddete karþý duruþu, Diyarbakýr’ýn yoksul ve tekinsiz sokaklarýný, müziklerini, senaryosunu ve tüm maddi yoksunluklara karþýn filmin her karesinden taþan özveriyi sevdim. Ve her þeyden önemlisi; Min Dit, “Ýki Dil Bir Bavul” ve “5 No’lu Cezaevi”ni baz alýrsak, Antalya’nýn politik yapýmlara onay verdiðini büyük bir memnuniyetle dile getirebiliriz. 

Antalya’da hemen herkes, ilk kez bir dönem filmi çeken Zeki Demirkubuz’a odaklanmýþtý. Ve “Kýskanmak” assolist edasýyla son sýrada sahne aldý. Lakin sersemletici ve cezp edici etkisi olan bir prodüksiyon beklerken, kendi adýma TV filmi formatýný aþamayan vasat bir seyirlik ile karþý karþýya kaldým. Kýskanmak’ýn gerçekten herhangi bir albenisi yok, haliyle ön plana çýkacak bir atraksiyondan muaf. Seyirciye basýn açýklamasý yapar gibi tüm olaný biteni anlatmasýný ise resmen yadýrgadým. Merak unsuru bu þekilde öldürülünce, keyifte kaçýp gidiveriyor. Üstüne üstlük öyle ahým þahým bir oyunculuk da (makyajla çirkinleþtirilen Nergis Öztürk dýþýnda) göremedim. Uzun lafýn kýsasý; Kýskanmak, festivalin en büyük hayal kýrýklýðý idi...   

Kutluð Ataman’ýn “Aya Seyahat”inin, siyaseten taraf tutan, muzip, ilginç ve deneysel bir film olduðunu söyleyebiliriz. Köy Enstitüleri’nin hakkýnda saydýrýlan bölüm nedeniyle, zaten birçok sessiz ama öfkeli seyirci salonu terk etti. Tepki duyabilirsiniz, beðenip göklere de çýkartabilirsiniz. Bu elbette seyircinin seçimi, saygý duymak gerekir. Ama benim anlamadýðým þu; kurmaca ile beslenen, belgesel ile süslenen böylesi deneysel bir yapým, ulusal uzun metrajda neden yarýþtýrýlýr?  

Emre Þahin’in ilk göz aðrýsý “40” ile sanata meyilli festival filmleri arasýnda ciddi bir uçurum bulunuyor. En baþta öyküsü inandýrýcý (kesinkes) deðil. Bunun dýþýnda iki baþkarakter, rollerine cuk otururken diðerleri havada kalakalmýþ. Katmerli bir aksiyona dalayým derken, ABD orijinli ikinci sýnýf macera filmlerine dönüþebileceði göz ardý edilivermiþ. Son dönemde çekilen kesiþme odaklý filmleri bir bir anlatmak, gökteki yýldýzlarý saymakla eþdeðer. Hal böyleyken güzelim “Paramparça Aþklar ve Köpekler” filmi, tüm bu baþarýsýz denemelerin ortasýnda, yönümüzü bulduran Kutup Yýldýz’ý oluyor. 

Cumhuriyet Hafta Sonu / 24 Ekim 2009

Altýn Portakal’da ‘Sinema Emek Ödülü’ ile onurlandýrýlan emektar set iþçisi Halil Dede, set çalýþanlarýný yoktan var edenler olarak tanýmlýyor. Eskiden yoðun bir dayanýþma duygusuyla birbirlerinin yardýmýna koþtuklarýný söyleyen Dede, “Bugün ise TV dizilerindeki gayriinsanî çalýþma temposu nedeniyle arkadaþlarýmýzýn durumu periþan” diyor ve ekliyor; “Artýk sosyal güvence ve çalýþma saatlerinin düzenlenmesi için harekete geçmenin zamaný gelmiþtir. Herkesi örgütlenmeye çaðýrýyorum.”

ALPER TURGUT

Tam 41 yýl ve 300'ü aþkýn film... Evet, rengârenk bir yaþam öyküsü var 63 yaþýndaki Halil Dede'nin... O, Sinema Emekçileri Sendikasý'nýn (SÝNE-SEN) 7 numaralý kurucu üyesi ve Yeþilçam'ýn unutulmaz set amiri... 46. Uluslararasý Antalya 'Altýn Portakal' Film Festivali, sinemamýzýn isimsiz kahramaný Dede'yi, unutmadý ve 'Sinema Emek Ödülü' ile onurlandýrdý. Dede, daha önce yine Altýn Portakal'dan Yavuz Özkan’ýn “Maden” (1978) filmiyle En Ýyi Set Ýþçisi ödülünü kazanmýþtý.

Sinema sevgisini yedeðine alýp Yeþilçam setlerinden yola çýkan ve büyük bir özveriyle günümüze ulaþan ve hatta yarýnlarý dahi planlayan bir adam. Türk Sinemasý’nýn asýl yükünü çeken set iþçilerinin piri olan Halil Dede, zaten ödülünü de onlar adýna aldý. Ömer Lütfi Akad, Yýlmaz Güney, Atýf Yýlmaz, Ertem Eðilmez, Halit Refið, Memduh Ün, Þerif Gören, Yavuz Özkan, Erden Kýral... Neredeyse çalýþmadýðý yönetmen kalmayan Dede, günü gelmiþ Kadir Ýnanýr'ýn dublörü olmuþ ve günü gelmiþ Kemal Sunal'ýn beyazperde ile flörtüne aracýlýk etmiþ.

—Halil Dede kimdir?

Giresun'un Görele ilçesine baðlý deniz kýyýsýndaki Çavuþ Köyü'nde doðdum. Aslen 7 kardeþtik, biri erken vefat etti. Benim ikizim ise kýz. Balýkçý köyünde geçti çocukluðumuz, ilkokulu ise hastalandýðým için 11 yýlda bitirebildim. Babam 96 yaþýndayken vefat etti, hiç hasta olmadan ve muhtaç duruma düþmeden gitti. Ben de öyle yaþamayý, yaþlanmayý düþlüyorum.

— Ýstanbul’a ne zaman göç ettiniz? 

Babam karayollarýnda çalýþýyordu, iþçilere çavuþluk yapýyordu. 1963 yýlýnda Ýstanbul'a taþýndýk. Önce gaz ocaðýnda çalýþtým, ardýndan da elektrikçilik ve kunduracýlýk yaptým. Kadýn ayakkabýlarý üzerine ustalaþtým. Dansöz kadýnlar hep bana gelirdi, hem iþimde iyiydim hem de çok yakýþýklý bir çocuktum. Top oynuyordum, sýrým gibi delikanlýydým.

—Peki, sinemaya nasýl geçiþ yaptýnýz?

Set görevlisi arkadaþ hastalanýnca, biraz da þans eseri kendimi kamera arkasý ekibi içerisinde buldum. Film seti, Kasýmpaþa'da idi ve ilk iþim de bez panolarý (o yýllarda sunta kullanýlmýyormuþ) boyamaktý. Sýrasýyla “Urfa Ýstanbul”, “Bataklý Damýn Kýzý Aysel” ve “Sazlý Damýn Kahpesi” filmlerinde görev aldým. Ayda 100 lira kazanýyordum ve bu benim için iyi bir paraydý. Askerlik dönüþü artýk asla film setlerinden kopamayacaðýmý anladým. Ertem Eðilmez'in Hülya Koçyiðit ile Kartal Tibet'in baþrollerini üstlendiði filmi “Senede Bir Gün” ile baþladým, “Yol”, “Endiþe”, “Kambur”, “Salako”, “Manisa Tarzaný” derken bugünlere geldim.

—Tüm “Hababam Sýnýfý” filmlerinde yer almýþsýnýz.

Sadece yedi Hababam Sýnýfý'nda deðil, yedi Tarkan ve yedi Karaoðlan filminde de çalýþtým. Adile (Naþit) Abla ise hepimizin anasý gibiydi, çok iyiliðini gördüm. Ýþte o yýllarda set amirliðine terfi ettim.

—Zamanýn ünlü oyuncularýný bir de sizden dinleyelim.

Setlerin afacaný Ayþecik (Zeynep Deðirmencioðlu) idi. Erol Taþ ve Hayati Hamzaoðlu, dünya iyisi insanlardý. Coþkun Göðen'e (nam-ý diðer Tecavüzcü Coþkun) ise tüm kadýn oyuncular hayrandý. Göksel Arsoy, hem yakýþýklý hem de kaprisli bir adamdý. Tüm set onun telefon trafiði yüzünden beklerdi. Türkan Þoray bana, ben de ona âþýktým. Hatta Atýf Yýlmaz'ýn “Cemo'' (1972) filminin setinde Þoray'ýn attan düþmesini engelleyemediði için Fikret Hakan'ý asla affetmedim. Þerif Gören'in 'Tomruk' filmindeki meþhur sal sahnesinde, Kadir Ýnanýr'ýn dublörü oldum. 

—Kemal Sunal'ýn sinemaya giriþine vesile olduðunuz doðru mu?

Ertem Eðilmez, ''Tatlý Dillim''i (1972) çekiyordu, Unkapaný Küçükpazar'daki bir kahvede Kemal Sunal ile karþýlaþtým. Rahmetli etrafýndakilere kahkahalar attýrýyordu. Hemen Ertem Aðabey'in yanýna koþtum ve durumu anlattým. Kemal Sunal'ý görmek istedi. Aldým sete getirdim, Ertem Eðilmez, daha kapýdan girer girmez, ondaki ýþýðý hemen fark etti. Kemal Sunal, her görüþmemizde 'beni sen aktör yaptýn' derdi. 

—Seks filmleri furyasý döneminde çalýþtýnýz mý?

Asla. Hatta altý veya yedi ay boyunca boþta kaldým. Zaten zengin olmak gibi bir derdim hiç olmadý. Tarlabaþý'nda bir evim, emekli maaþým ve hala çalýþacak enerjim var.

—Sette çalýþan bir insanýn sosyal hayatý da pek yoktur, katýlýr mýsýnýz?

Örnek vermem gerekirse çok çalýþtýðým için evliliðim sona erdi. Eski karýmla evlenme hikâyemiz de ilginçtir. Samsun'da film çekiyorduk, dünya güzeli bir Çingene kýzý gördüm ve görür görmez aþýk oldum. Kýz istemeye Orhan Gencebay ile gittik vermeselerdi, kaçýrmayý da göze almýþtým. Evliliðimden kýzým Vuslat (27) dünyaya geldi. Ben ilkokuldan sonra okuyamadým ancak Vuslat'ý okuttum. Seneye üniversitenin restorasyon bölümünden mezun olacak.

—Son çalýþtýðýnýz film hangisiydi ve yeni bir projeniz var mý?

Kadir Ýnanýr'ýn baþrolünde olduðu “Son Cellat”da görev aldým. Arada klipler ve reklam filmlerinde çalýþtým. Ay sonunda Makedon bir ekip Türkiye'ye gelecek, bir projeleri var, hep birlikte hayata geçireceðiz.

—Eski ile yeniyi karþýlaþtýrýrsanýz.

Set çalýþaný üretken ve yoktan var edendir. Aklýnýza gelebilecek her iþe onlar koþturur. Eskiden yardýmlaþma ve dayanýþma had safhadaydý. Çünkü film setleri, ekip ruhundan beslenirler. Bugün TV dizilerindeki çalýþma temposu nedeniyle set iþçilerinin hali periþan. Geçen yýl iki arkadaþýmýzý yitirdik ve bu acý olay, sektör çalýþanlarýnýn silkinip kendilerine gelmelerine vesile oldu. Derneðimizin üyesi sayýsý ise bin küsura yükseldi. Artýk sosyal güvence ve çalýþma saatlerinin düzenlenmesi için harekete geçmenin tam zamaný...

Cumhuriyet Hafta Sonu eki / 24 Ekim 2009

Uður Yücel, Zeki Demirkubuz, Çaðan Irmak ve Safa Önal, kendi deneyimlerinden örneklerle anlatýyor: Senaryo neden sinemanýn temelidir? Senaryoya hangi açýlardan bakýlabilir?

Senaryo Yazarlarý Derneði’nin SENARYO ÝSTANBUL ATÖLYESÝ kapsamýnda iki yýl önce baþlattýðý ve büyük ilgi gören “Ustalarla Buluþma” seminerleri 8 Kasým 2009 ’da baþlýyor.

Her yýl olduðu gibi bu yýl da hiçbir kurumun bir araya getirmeyi baþaramadýðý çok önemli isimler, farklý açýlardan senaryonun sinema sanatýndaki temel önemini anlatacak; yapýsal özelliklerini, ilke ve kurallarýný inceleyecekler.

Usta oyuncu, yönetmen ve senaryo yazarý Uður Yücel’in senaryoya baktýðý pencere “bir karakter yaratmak”...

Filme çekilmiþ üçyüzün üzerinde senaryosu olan bir usta, Safa Önal, sinema sanatýnýn en önemli hazinelerinden biri olan edebiyatýn, senaryo yazýmýna ve yazarýna katkýlarýný anlatacak.

Özgün ve önemli dizilerle, sinema filmlerinin senaryo yazarý ve yönetmeni olarak iyi tanýdýðýmýz Çaðan Irmak’ýn seminer konusu “sinema ve dizi senaryosu arasýndaki farklar.”

Ülkemizde auteur sinemasýnýn özgün ve öncü isimlerinden Zeki Demirkubuz ise, kendi baþarýsýnýn arkasýndaki senaristi anlatacak.

Avrupa Senaryo Yazarlarý Federasyonu üyesi olan SENDER, yönetmen, senarist, yapýmcý ve oyuncu gözüyle senaryo ve sinema iliþkisinin incelendiði seminerlerde, senaryo yazým kalitesinin yükseltilmesi, genç yazarlarýn ve yazar adaylarýnýn usta yazarlarla buluþturularak deney ve bilgi paylaþýmýnýn saðlanmasýný amaçlýyor.

Her yýl olduðu gibi bu yýl da Ýstiklal Caddesi’nde Yeþilçam Sinemasý’nda gerçekleþecek olan programýn Küratörlüðünü bu sene Turgut Yasalar ile Emine Algan yapýyor. Program, önceden kayýt yaptýrmak koþulu ile sinemayý seven ve ilgilenen herkese açýk.

Öte yandan SENDER’in dört yýl önce baþlattýðý ve bir çok genç yazarý sektöre kazandýran Temel Tasarým Atölyelerine de kayýtlar devam ediyor.

Bütün çalýþmalar için gerekli bilgi ve ayrýntýlara SENDER’in web sitesinden (www.senaryo.org.tr) ulaþabilir ya da 0 212 244 21 22 no’lu telefonu arayabilirsiniz.

ALPER TURGUT

AKP, yerel seçimlerde çok önemsediði Antalya’yý CHP’ye kaptýrýnca, Türk Sinemasý’nýn gözbebeði olan Altýn Portakal’a giden maddi kaynak da bir anda kesiverdi. Geçen sene Hollywood starlarýnýn akýnýna uðrayan kent, bu yýl özüne dönerek Yeþilçam yýldýzlarýyla tekrar buluþtu. Pek kadir kýymet bilmeyen ve unutmayý öncelikli seçenek belleyen bizler için de sinema emekçilerimizi yeniden görmek umarým güzel, sarsýcý ve faydalý bir ders olmuþtur.

46. Uluslararasý Antalya “Altýn Portakal” Film Festivali’nde yarýþan yerli iþi yapýmlarý sizler için kýsaca deðerlendirelim. “Made in Europe” ile ilgimize mazhar olan genç yönetmen Ýnan Temelkuran, iþsizlik temalý yeni filmi “Bornova Bornova”yla yeniden sýnýfýný (kendi tarzýný geliþtirerek) geçiyor. Bol kepçeden çene çalan sivri dilli bu film, tekrar kurgulanabilirse þayet, eminim taþlar yerine daha sýký ve adamakýllý oturacak. Genç oyuncu Damla Sönmez’e ise ayrý bir paragraf açalým. O, mevcut konumundan çýkmak için þeytani fikirler geliþtiren liseli “lolita” rolüyle harikalar yaratýyor.

“Polis”, “Güneþin Oðlu” ve þimdi de “Beþ Þehir”... Yönetmen Onur Ünlü’nün rahatlýkla “tuhaf” kategorisine sokabileceðimiz filmini, beðenenler kadar burun kývýranlar da olacaktýr. Ýstanbul- Eskiþehir-Afyon ekseninde geliþen Beþ Þehir’in öyküsü, kadersizliðin de bu kadarýna pes dedirtiyor. Filmin baþrollerini Bülent Emin Yarar, Þebnem Sönmez, Beste Bereket, Ahmet Rýfat Þungar ile “Babam ve Oðlum”dan hatýrladýðýmýz çocuk oyuncu Ege Tanman paylaþýyor. Neyse film bitiyor ve akýllarda kedi kýlýðýndaki Þebnem Sönmez ile Yusuf Hayaloðlu’nun yazýp Ahmet Kaya’nýn seslendirdiði “Beni Vur” þarkýsý kalýyor.

“Baþka Dilde Aþk”ýn, festivali bilemem ancak giþeden bir beklentisi olabilir. Yönetmen Ýlksen Baþarýr, bu ilk filminde, iþitme engelli bir delikanlý ile çaðrý merkezinde çalýþan güzel bir kýzýn aþk adýna yola çýktýklarý hikayelerini resmediyor. Saadet Iþýl Aksoy, Mert Fýrat (gayet yüksek bir performans sergilemiþ), Emre Karayel ve Lale Mansur’un baþrolleri omuzladýðý “Baþka Dilde Aþk”, iyi baþlýyor ancak sonunu getiremiyor. Sinema sadelikten beslenir. Filenizi öyle kafanýza göre öte beriyle doldurursanýz, evdeki hesap doðal olarak çarþýya uymaz.

Iska geçilen bir medya eleþtirisini de öyküsüne yediren “Babam Büfe”, kuþkusuz festivalin en zayýf halkalarýndan biri. Filmden ziyade amatörce kotarýlmýþ bir skece benziyor. Ancak çok düþük bütçeli ve destek almamýþ bu film, yönetmeni Meriç Demiray’ý kesinlikle yýldýrmasýn. Sinema, elbette uzun bir koþu, ilk metrelerinde tökezleseniz de silkinip depara da kalkabilirsiz.

“Kara Köpekler Havlarken”i Ýstanbul Film Festivali’nde seyretmiþ ve fazla beðenmemiþtim. Mehmet Bahadýr Er ile Ukraynalý Maryna Gorbach’ýn ortaklaþa yönettikleri film, bir varoþ hikayesinden (son dönemlerin yeni modasý) demini alýyor. Tutunamayan insanlar, mafyavari yöntemler ve karikatürize tipler. Cemal Toktaþ, Volga Sorgu ve Erkan Can’ýn baþrolleri üstlendiði film, kim bilir, belki de sizlerin ilgisini çekebilir.

Yarýþan diðer adaylardan “Gölgesizler”, “Deli Deli Olma”, “Ýki Dil Bir Bavul”, “Usta” ve “Uzak Ýhtimal”i ise daha önce yazmýþtým. Haftaya da “Kýskanmak”, “Kosmos”, “Aya Seyahat”, “Ben Gördüm”, “Ýlkbahar Sonbahar” ve “40”ý masaya yatýrýrýz.

ZAFER ÇOCUKLARI

“Zafer Çocuklarý” (Szabadsag, Szerelem), önce Antalya’da gösterildi, dün de Türkiye genelinde vizyona girdi. Filmin yönetmeni Krisztina Goda... Senaryo, Éva Gárdos ve Joe Eszterhas’a ait. Zafer Çocuklarý’nýn önemli rollerinde ise Kata Dobo, Ivan Fenyö, Sandor Csanyi ve Karoly Gesztesi var. Hollywood tarzýna yanaþan bir Avrupa filmi olsa da ve hatta komünizme ve Sovyet Rusya’ya bodoslama dalsa da bu film, gayet iyi kotarýlmýþ. Görüntü kalitesi muazzam, müzikler enfes. Mutlaka izleyin.

Macaristan, 1956 yýlýnda Sovyetler Birliði’ne karþý (biraz batýnýn kýþkýrtmasý biraz da özgürlük isteði) ayaklandý. Ülke, kanlý bir sürece yuvarlanýrken, yönetmenimiz de araya bir aþk öyküsünü sýkýþtýrýverdi. Efsanevi Macaristan su topu milli takýmýnýn en önemli sporcusu Karcsi, dik baþlý bir gençtir ve kalbini çalan isyanýn güzel yüzü Viki’den baþkasý deðildir. Havuzda mücadele, sokakta mücadele ve büyük bir aþk. Ayaklanma tankla ve kanla bastýrýlýrken, olimpiyat þampiyonu olmak, Macaristanlý sporcular için bir onur savaþýna dönüþecekti.

AÞKIM

“Aþkým” (Cheri), Altýn Portakal’dan sonra Filmekimi’nde de karþýmýza çýkacak. Özellikle kadýnlara hitap eden, cicili bicili ve alengirli bu film, usta yönetmen Stephen Frears’ýn daha önce çektiði  “Sensiz Olmaz” ve “Tehlikeli Ýliþkiler” gibi yapýtlarý göz önüne alýnca kendisine ancak arka sýralardan yer bulabilir. Yine de Fransýz yazar Colette’in kaleminden çýkan Aþkým’ý yöneten Frears, romanýn aslýna sadýk kalmaya özen göstermiþ ve iyi bir uyarlamaya imza atmýþ. Michelle Pfeiffer (o her yaþta güzel), Rupert Friend, Kathy Bates ve Felicity Jones’in baþrolleri kaptýðý Aþkým, dönem filmlerine düþkün olanlar için adeta biçilmiþ bir kaftan.

Zengin delikanlýlarý baþtan çýkaran zarif, güzel ve olgun bir kadýn... Evet, 49 yaþýndaki Léa de Lonval, genç kadýnlarýn peþinden koþtuðu 19 yaþýndaki ukala ve yakýþýklý Fred’i kendine aþýk eder. Çift, altý yýl süren birlikteliklerinin ardýndan yol ayrýmýna gelirler. Fred, biraz da annesinin zoruyla genç bir kadýn ile evlenir, Lea ise hayatýnda yakaladýðý tek aþkýn Fred olduðunu keþfeder.  

Cumhuriyet / 17 Ekim 2009